Dames en heren. Het zit er op! Het is klaar! De kampioen is bekend, en hoe! Met maar liefs 4-0 werden de blauwhemden letterlijk zoek gespeeld. Natuurlijk begon het enigszins evenwichtig, maar al gauw gaven de Spanjaarden aan dat zij toch echt wel godverdomde goed zijn. Alsof ze gewoon met een spits speelden. Tja, “terecht” is het enige woord dat je van deze uitslag mag vinden.
Wir sind immer noch gefickt! Nimmer won Duitsland op een EK van de Ito’s. En ook vandaag niet. Want de Ito’s wonnen weer. Met 2-1. Die halve gare Ito scoorde twee keer, die Duitser met die uitpuilende ogen deed in de slotfase nog wat terug, maar dat mocht niet meer baten.
Jammer Duitsland. Volgende keer besser.
Dag 17 van de 19 in totaal. Dat kan maar één ding betekenen… HALVE FINALES! Mijn favoriete finales! Dus, logischerwijs, ga ik vandaag en morgen louter een positieve toon aanhouden. Leuk hè? Daarmee is dit nu al mijn leukste stukje van ‘Nat Gras’. OOIT! Want met heel veel HOOFDLETTERS.
Nog maar drie wedstrijdjes, dan zit het EK er al weer op. Want vanavond is alweer de laatste kwartfinale gespeeld. Traditiegetrouw begin ik alweer met het tikken van dit stukje eer het laatste fluitsignaal geklonken heeft. Het is rust. 0-0. Een uiterst vermakelijk duel vooralsnog. Engeland heeft definitief mijn hart gestolen toen de fans weigerden mee te doen aan de door het overige publiek ingezette wave. Of ze nu winnen of niet, zij zijn bij deze alvast de ware kampioenen van dit EK.
Een knoepert van een verrassing was me dat joh. Dat Frankreich er uit zou vliegen tegen de combivoetbalaanbidders uit Spanien. Ik denk echt dat helemaal niemand deze onverwachte uitschakelin van het kutland had zien aankomen. Nou, dat flikken ze dan toch maar mooi, die malle Spanjaardjes. Van ons aller belastingcentjes weliswaar, maar dat is natuurlijk bijzaak en irrelevant. Zoals alles met betrekking tot olifanten irrelevant is.
Bewondering moet je voor ‘m hebben, die Joachim Löw. Beetje de groep des doods doorstaan en dan de gehele voorhoede aanpassen omdat je er toch niet helemaal tevreden over bent. En kennelijk werkte het, de Duitsers wonnen namelijk redelijk eenvoudig met 2-4. Leuk voor ze. Toch?
Sjongejonge, dat was me een portie lekker joh! Even een dagje helemaal niets typen op Spruitenpraat. Ik voelde me weer 27! Hoe dan ook, de bal rolde weer vandaag. En dat is toch de achterliggende gedachte van dat hele EK hè? Vrolijk een potje voetballen. En ongelooflijk hard zaniken als de torenhoge verwachtingen niet worden ingelost! Want nondeju, wat speelden onze jongens slecht. Ja dat heb ik al zeker negen keer geschreven in deze rubriek, maar iedere keer als ik dat tik, dan hoor ik ergens in mijn achterhoofd Arjen Robben heel hard gillen dat ik mijn bek moeten houden. Zucht. Die was te makkelijk hè? Meer
Vanavond beginnen de kwartfinales van het EK. Dat houdt in dat wij al vele vrolijke en verdrietige gezichten voorbij hebben zien komen dit kampioenschap. Maar wanneer is een gezicht een vreugdevol of blij gezicht? En wat verteld zo een gezicht ons vervolgens? Spruitenpraat vroeg gelaatkundige Mien Siang gespecialiseerd in de oudste oosterse versie van het gezicht lezen om elf vreugdevolle gezichten te lezen. Waarom elf? Wij hebben het graag iets luider.
De laatste dag van de poulefase zit er op. De kwartfinales zijn bekend, en natuurlijk gaan we zo een stukje voorspellen. Maar eerst nog even hét moment van de avond behandelen. Engeland vs. Oekraïne. De bal was immers duidelijk over de lijn, maar de scheids keurde het Urkraïense doelpunt af. En dat had wellicht fikse consequenties kunnen hebben, als die oostblokkers daar plots gelijk hadden gemaakt. Nou ja, nu mogen de Engelsen dus nooit meer klagen, want zij hadden twee jaar geleden immers precies het tegenovergestelde, toen een goal van hun werd afgekeurd. Ready with the gezeik now hè?
Oranje speelde zijn slechtste EK ooit. Terwijl de rest van Europa nog gespannen de voorrondes volgt kunnen wij enkel verwijten zoeken en onze wonden likken door weer een andere ‘zij’ (voor het ‘wij tegen zij’ gevoel) om op af te geven te vinden. De oranje spullen gaan weer de kast in en wij vragen onszelf en de kenners ‘wat nu?’.