Wij hadden vroeger schoolmelk. Elke schooldag kwam een mannetje met een karretje melk brengen. Dit was in de jaren ’80 toen melk nog een witte motor was in plaats van puur en eerlijk. Op melk ging je toen namelijk hard, je kreeg er zelfs stevige botten van, iets dat ze bij red bull (toch een beetje de nieuwe schoolmelk) niet beweren kunnen. Vaak waren de bekertjes bevroren omdat de bezorger zijn coolkarretje te hoog had staan. De ijskoude klonten in de melk gaven ons extra reden om te klagen (ondanks alle goede eigenschappen was melk toen ook niet lekker, wij wilden raak kindercola!) en de leraar zei dat wij maar moesten denken dat het ijsjes waren.

Het leven was nog simpel, Super Mario liep van links naar rechts, Rambo was een held en bevroren melk was gewoon ijs.  Spinazie, pindakaas en melk was de heilige drie eenheid voor elke jonge knul die net zo groot en sterk als Sylvester Stallone wilde worden. Het leven was simpel en veilig.

Pedofielen hadden nog geen computers en videocamera’s waardoor ze nog gewoon op straathoeken stonden met snoepjes en bussen hadden nog geen cd/dvdspelers aan boord waar de chauffeur onder het rijden mee ging zitten kutten. Nee het ergste wat je kon gebeuren was als je zaterdagochtend dosis tekenfilms onderbroken werd door dit

En nu is Lätta dus terug. Jep de terugkeer van een botermerk (dat tevens exclusief bij de Albert Heijn verkrijgbaar is) schreeuwde ons de afgelopen week vanaf posters tegemoet. Voor iedereen die na het openen van de Applestore in Amsterdam nog niet overtuigt was van onze totaal gestoorde koopcompensatielust moet de bombarie van de terugkeer van een botermerk toch wel een wake-up call zijn.

Het ’80s gevoel krijg ik er echter niet van, nee dan doen vier jongens van het MBO te Arnhem het beter. Die bedachten het melkklontje.

Niet alleen wonnen ze er een prijs mee op het International Student Company Festival in Riga, ook doen ze mij weemoedig terugdenken aan die jaren 80 melk, schoolmelk met bevroren klonten.