Ik had in deze editie graag nog even een hacker film besproken. Maar helaas, de meeste hacker films zijn net zo treurig en staan net zo ver af van de echte wereld als de hackers zelf. Met hun brilletjes, vettige haartjes, lange slungelige ledematen een beetje achter hun schermpje wonen! Bah vieze hackerts! Bah! Jullie lijken verdomme wel filmjournalisten!
Boardwalk Empire Season 1
“We all have to decide for ourselves how much sin we can live with.” zegt hoofdrol speler Steve Buscemi in de laatste aflevering van het eerste seizoen. Eén zin die de serie beter samenvat dan welke stuk tekst dan ook. Een dijk van een serie waaraan zo een beetje al het creatieve talent van The Sopranos heeft meegewerkt met als enige kanttekening het even wennen aan de rol van Michael K. Williams.
The Walking Dead Season 1
Een TV-serie over zombies is niet zo 1…2…3… iets waar je wat van mag verwachten, totdat je weet dat niemand minder dan Frank Darabont voor de serie verantwoordelijk is. De door hem geregisseerde pilot smaakt dan ook meteen naar meer en ondanks dat de rest van de 6 afleveringen het niveau van de eerste niet weet te halen is The Walking Dead wel een verdomd lekkere horror serie met menselijkheid geworden.
Black Swan
Na de worstelwereld ontfermt Darren Aronofsky zich over de balletwereld, en hoe! Natalie Portman speelt een fragiel balletmeisje dat voor de hoofdrol in het zwanenmeer in contact moet komen met haar duistere kant. Wat volgt is een intense psychologische thriller met daarin uiteraard verweven Aronofsky’s voorliefde voor mensen die keihard kapot gaan. Ondersteund door schitterende muziek van Clint Mansell (deze keer prachtige bewerkingen van Tsjaikovski’s zwanenmeer). Aronosky’s beste sinds Reqiuem for a Dream en ik ben dan ook benieuwd hoe zijn volgende (een vervolg op X-Men Orgins: Wolverine) eruit gaat zien.
The Pacific
The Pacific is van het team achter Band of Brothers en gaat tevens over soldaten in de Tweede Wereldoorlog maar daar houdt elke vergelijking op. Waar BoB het verhaal vertelde van vrienden is The Pacific kleiner, gefocust op slechts drie hoofdpersonages die niet alleen strijden tegen de Japanners maar ook tegen de elementen en ziektes. Dat is even wennen maar uiteindelijk wel bijna net zo mooi als zijn voorganger.
The Town
Ben Afflecks tweede film als regisseur is een tikkeltje minder dan zijn eerste. Dit komt vooral door het feit dat Affleck ook zelf de hoofdrol speelt en ondanks dat de man overduidelijk acteerlessen van zijn broertje heeft gekregen wordt hij door elk ander acteur (die één voor één sterk spel leveren) van het scherm gespeeld. Grootste acteergewicht blijkt Jon Hamm die als FBI agent de klopjacht opent op de overvallers van een bank. Hamm bewijst naast zijn rol in de TV-Serie Madmen ook perfect in film overeind te blijven staan.
Cirque Du Freak: The Vampire’s Assistant
Ongeveer één keer per jaar verfilmt Warner Brothers het eerste deel van een jeugdboeken reeks. Hun Harry Potter films lopen ten einde en de zoektocht naar een nieuwe instant cash reeks is begonnen. Cirque Du Freak zal geen nieuwe H.P. worden maar is wel een vermakelijk tussendoortje met leuke rollen van Willem Dafoe, John C. Reilly en Salma Hayek als vrouw met baard.
Catfish
Op de poster van Catfish prijkt de tagline ‘Don’t let anyone tell you what it is’ en ik ga er dan ook zo min mogelijk over vertellen. Catfish is een (nep?)docu over een jongen die verliefd word op een meisje via facebook. Wat volgt is iets dat gezien moet worden. Discussies of verder opmerkingen over de film graag met spoilertags in de comments.
Monsters
Negeer de titel en lees dit betoog. Monsters is een sci-fi film over een man die een vrouw door een met kwaadaardige aliens gevuld gebied van Mexico naar Amerika moet brengen. Nu wil het echter zo zijn dat dit geen big budget Will Smith aktie spektakel is maar een low budget speelfilm over menselijkheid, overleven en liefde. Natuurlijk zie je de ‘monsters’ ook wel even, maar belangrijker is dat je de mens ziet.
Enter The Void
In 2002 sloeg Gasper Noe’s Irreversible in als een bom. Met name het geweld bleef bij een hoop mensen hangen. Zonde, want naast een originele invalshoek en dat geweld werd die film vooral gedragen door het sterke spel van Vincent Cassel en Monica Belluci. Nu is Noe terug met een film die wordt gezien door de ogen van een vermoorde jongen. Zwevend boven maquettes en sets van Japan houdt hij een oogje je in het zeil bij zijn zus en probeert zijn ziel opnieuw geboren te worden. Visueel interessant maar niet voor de twee en een half uur die de film duurt. Het gegeven is gewoon niet boeiend genoeg. Hoe mooi sommige plaatjes ook zijn, zonder inhoud doet het niks. Ideale film om het VJ’s op houseparty’s makkelijk te maken, maar niet om te kijken.
Takers
Waar The Town probeert een zo realistisch mogelijk bankovervalfilm neer te zeten, is Takers ouderwets gelikt Hollywood. Idris Elba leidt een groep high class bankovervallers (waaronder Paul Walker en Hayden ‘Annie’ Christensen als Pete Doherty look-a-like). Matt Dillon is als corrupte agent de Bad-Guy die jacht op de charmante Robin Hood achtige overvallers maakt. Gelikte Hollywoodfilm met het verstand op nul. Goed verzorgd en niks mis mee.
Fish Tank
Als Engeland naast humor en kostuumdrama’s in een genre uitblinkt is dat het ‘moeilijke jeugd sub genre’. Geen enkel ander land weet tot nu toe zo goed de vinger op hun eigen zere jongerenplek te legen als de Engelsen dat doen. Fish Tank is hier wederom het bewijs van. Het leven van de 15-jarige Mia komt behoorlijk op haar kop te staan als haar moeder een nieuwe vriend krijgt. Heftig, mooi en humoristisch. Fish Tank heeft het alle drie.
Reclaim Your Brain
Na het heerlijk The Edukators maakte regisseur Hans Weingartner in 2007 deze lekkere filmhuis comedy. Om één of andere reden kreeg de film minder aandacht dan zijn voorganger, maar hij blijkt ondanks dat meer dan de moeite waard te zijn. Goeie fijne, maar vreemde feelgood film die hier en daar doet denken aan het werk van Anders Thomas Jensen. Over een groep outcasts die het hoog tijd vinden de televisie te manipuleren in de hoop intelligentere programma’s op de buis te krijgen.
New Kids Turbo
Is er een middenweg bij de New Kids of kan je het enkel geweldig of heel ‘kut’ vinden? Een middenweg bestaat volgens mij niet en mede daarom is New Kids goed te vergelijken met andere Nederlandse humorhype’s zoals Flodder & Paul de Leeuws Filmpje!. Ik heb met regelmaat best om deze film kunnen lachen, maar is het een goede film? Mwah, vooral middelmatig. De jongens er achter verdienen echter wel een pluim voor het geslaagd rekken van sketches naar speelfilm lengte.
Temple Grandin
Een voor tv gemaakt waargebeurd verhaal is niet iets dat ik graag kijk. Maar aangezien deze film verrassend vaak in lijstjes opdook toch maar eens bekeken. En verdomd! Een leuk gespeeld, goed gemaakte feelgood film over autistisch genie Temple Grandin. De film weet (zoals A Beautiful Mind dat ook al eerder deed) de geniale gekheid mooi te vangen in leuke effecten. Niks mis mee.
Buried
Ryan ‘van wilder‘ Reynolds 90 minuten lang in een kist. Het lijkt niet zo een goed idee als Collin Farrel in een telefooncel. Simpelweg omdat Reynolds vooral bekend is als te oude acteur in tienerfilms. In Buried krijgt hij echter de kans om sterk spel te kunnen leveren en dat doet hij ook. Reynolds draagt een film in een doos die 90 minuten blijft boeien maar uiteindelijk niet blijft hangen.
Die Nathalee Portman heb een dikke snaak gerookt volgens mijn…
Yeps, kleine meisjes worden groot!