Ik ben er nog steeds niet uit wiender* dit nou een goede cover is.

Wat vinden jullie?

Een gortdroge recensie:

Liefst drie albums maakten The Black Keys in 2009 met hun solo en side-projecten. Is het zesde album van het bluesrock duo uit Ohio daar in de gauwigheid naast gemaakt? Een ongegronde angst, zo blijkt. Het is een echte Black Keys plaat geworden, maar wel de meest gevarieerde tot nu toe. Ze hebben zichzelf weer een nieuwe richting in geduwd, die in het verlengde ligt van wat ze op Attack & Release lieten horen. Zo is de sound cleaner dan we van ze gewend zijn. Minder distortion, meer groovende bass en meer ruimte voor experimenten. Zonder dat de vernieuwingsdrang er nou echt van af druipt. Op het bezwerende (heerlijke!) Ten Cent Pistol worden er sambaballen bij gehaald en single Tighten Up heeft weer iets van die vuige garagesound maar wel met een vrolijk fluitdeuntje. De meest verrassende track is de cover van Jerry Butlers soulklassieker Never Give You Up. Het geeft de verborgen veelzijdigheid aan van Auerbachs stem. En het laat zien dat ze meer richtingen op kunnen dan ze op hun eerste vijf albums lieten horen.

4 out of 5 Arthur Docters van Leeuwensen:

Publieke oproep:

Komt allen naar Paradiso op maandag 28 juni. Dat is in principe vlak na Nederland – Paraguay. Of een soortgelijke 3-0.

* Wiender. Een nieuw woord. Kan je overal voor gebruiken. Behalve voor mits.