Andre Williams. Hardleerse, rock ‘n rollende, in een hotel slapende, in de Balkan populaire, rumverslaafde, vieze vieze vieze man. Voormalig junkie, voormalig popster. Voormalig ladykiller.
In zijn succesvolle jonge jaren (eind jaren ’50) had Williams een aantal aparte hitjes, waarvan Jail Bait de bekendste is.
Landelijke faam viel hem ten deel. En velen vrouwen. Hij werkte met Stevie Wonder, en dergelijken, in de jaren ’60. Daarna ging het door drugsgebruik langzaam bergafwaarts. In de jaren ’70 hing hij met Parliament en Ike Turner. En in de jaren ’80 was hij verworden tot bedelende zwerver. Om eind jaren negentig een “comeback” te maken met Silky. Deze plaat is de laatste weken uitgegroeid tot mijn favoriete plaat ALLERTIJDEN. Dat is niet waar natuurlijk, maar de plaat is zo ontzettend vies en smerig dat het heel erg lekker wordt. Luister maar:
Afijn. Dat maakt hij tegenwoordig dus. Als zeventigplusser. Rare garage. Met Jon Spencer bijvoorbeeld. En het Nederlandse Green Hornet.
In 2007 is er een heel erg aardige documentaire gemaakt over deze man getiteld: Agile Mobile Hostile. En die moet je kijken om het wonderlijke leven van Andre Williams een beetje te kunnen begrijpen.
Aflevering 1: Sun-Ra
Aflevering 2: Dock Ellis
Aflevering 3: Fela Kuti
Aflevering 4: Captain Sky
Waar haal je ze vandaan…
Wat de baas zeg.
Persoonlijk denk ik dat ze van de katoenplantage af komen