Web 2.0: Spruitenprubmbler
30-07-2010 door Mattie
Hey. Spruitenpraat heeft nu een ook een (heuze!!!) Tumblr pagina. Onder de zoetklinkende naam Spruitenprubmbler zal daar eens in het halfjaar een foto van een schnauzerpuppy geplaatst worden. Alle reden dus om het aan uw favorieten toe te voegen.
Ik denk dat het-merk-Spruitenpraat nu toch zeker 7 euro en (vooruit) 95 cent waard is. Wat denken jullie?
volgens mywebsiteworth.com $5,-
http://www.mywebsiteworth.com/site/www.spruitenpraat.nl
volgens sootle directory maar liefst $937,-
http://directory.sootle.com/website-worth/
volgens website outlook $146,-
http://www.websiteoutlook.com/www.spruitenpraat.nl
maar volgens mastercard: onbetaalbaar.
Ik schat ons nu op gelijke hoogte met ‘het merk’ Katy Perry.
En Sorbo.
De buurtsuper waar ik ben opgegroeid werd traditioneel bevoorraad door de ZHM (Zuivel Handel Mij.), twee schappen vormden hierop een uitzondering. Wekelijks, of misschien wel eens per twee weken, kwamen er twee ondernemingen die zelf hun schap bijvulden. Het klinkt natuurlijk logisch dat een onderneming als Silvo, verantwoordleijk voor de specerijen die de gemeenschap in haar avondeten gebruikte, zelf een forse invloed wilde houden op de wijze van bijvullen van het assortiment. Maar ook Sorbo deed dit zelf. Een man in een wit met geel busje, sorbo is natuurlijk bekend van ‘het gele doekje’, deed dit met veel passie en liefde. En niet alleen bij ons, het hele rayon – Sorbo werkt met rayons en rayonhoofden – kon genieten van zijn hart voor het vak. De lokale poetsvrouwen smelten nog steeds bij de gedachten aan de glimlach van ‘de man van Sorbo’.
Zoals mijn buurvrouw ooit zei: ‘Een huisvrouw heeft nooit vakantie’. Je zag aan alles dat die man van Sorbo dat begreep.
Voordat Sorbo er was moesten de mensen hun huis nog in de zee wassen.
Sta je niet meer bij stil.
En honder meter verderop stond dan iemand te poepen. Absurd. Zeker. Niet alleen vanwege de afstand, maar ook omdat poepen toen nog staand ging.
En weet je dat dat nog niet eens zo heel lang geleden is.
Voor de gehele vaderlandse waterhuishouding gold toen eigenlijk: ‘Schoon van verre, maar verre van schoon’.
Nu kan je het zeewater weer gewoon drinken, met een Canderelletje.
Maar alles wordt drinkbaar met canderel. Ik doe het zelf al jaren door de Sandeman Sherry.
Bedankt voor die mooie slogan trouwens, die ga ik gelijk even droppen bij een collega. Heerlijk.